Klik hier om terug te gaan.

 

Ik heb ook vier weken in het MCA in Alkmaar gelegen, toen ik daar kwam was ik heel erg moe van de reis.

Het was best wel grappig want in Alkmaar lagen ook kinderen die ook in Amsterdam, naast mij hadden gelegen.

Ik ging in Alkmaar eerst naar de couveuse afdeling, daar lag ik in de eerste couveuse van de rij.

Mijn vader en moeder waren best wel blij dat ik in Alkmaar lag want zij hoefden niet zo ver meer met de

auto te reizen.

Toelichting met afgeronde rechthoek: Hier lag ik.                                                                                                                                        Toen ik in Alkmaar lag was er een hittegolf, maar daar had ik

niet zoveel last van, alleen mijn couveuse sloeg regelmatig op tilt. Toen ik een week in Alkmaar lag toen moest ik zomaar op een ander kamertje liggen omdat ik en mijn “vriendinnetje uit Amsterdam” Sanne een bacterie hadden meegenomen uit het AMC. We hebben toen samen een week op dat kamertje gelegen en toen was het weer goed. We zijn er allebei niet ziek van geworden.

 

 

 

 

 


 

Toelichting met afgeronde rechthoek: Hier lag ik samen  met mijn vader te slapen. 

 

 

Toen ik lang genoeg in de couveuse had gelegen mocht ik in een echt

bedje slapen. Ik moest in dat bedje nog wel aan de monitor liggen omdat

ik soms wel eens vergat om adem te halen. Als ik dan vergat om adem te halen

gingen er allemaal toeters af en dan kwam de zuster die gaf me dan een zacht

zetje en dan schrok ik even en dan was het weer goed.

Toelichting met afgeronde rechthoek: Hier lag ik in mijn bedje.

 

 


                                                                                                                                 In het ziekenhuis in Alkmaar deden ze niet zoveel dingen met mij als in

Amsterdam. Behalve dat bloedprikken, dat konden ze maar niet laten. Hele blauwe hielen had ik ervan. De dokters kwamen wel elke dag even bij mij kijken en die bespraken dan allemaal dingen over mij.

Toelichting met afgeronde rechthoek: De bloed- transfusie.                                                                                                                      Mijn vader en moeder hadden elke week ook even een gesprekje met de

dokter, meestal met dokter Joery. Ze gingen dan praten over hoe het ging met mij en of er nog wat met me moest gebeuren. Na een tijdje bleek dat ik een bloedtransfusie moest hebben, want ik groeide harder dan mijn bloed zich kon aanmaken. Je zag m’n wangen al roder worden terwijl het bloed er nog inliep. Op 17 juli ging mijn sonde eruit, op 18 juli ’s avonds ging ik van de monitor en kwam mijn moeder me in het ziekenhuis een nachtje zelf verzorgen en op 20 juli 2006 mocht ik eindelijk naar huis met mijn papa en mama, wat waren we allemaal blij.

 

 

 

 

 

 


            Wat ben ik nog klein hé. 2040 gram woog ik toen ik naar huis ging.

            Zie mijn volgende pagina over de eerste tijd thuis.